Mijn verslavingen

  • Tsja. Ook ik heb mijn zwakke punten. Meestal vrij onschuldig, maar daarom niet minder hardnekkig.

    Als ik eenmaal de smaak te pakken heb van een bepaald liedje (lang leve repeat!), een bepaald spelletje of een bepaalde dvd (slapen is erg overgewaardeerd..), kan ik er een hele tijd ook geen genoeg van krijgen.
    En dan is het ineens weer voorbij...tot de volgende bevlieging. De volgende dingen houden me op dit moment bezig:

Op de Wii...

  • My Sims

Op de DS...

  • Elite Beat Agents

Op DVD...

  • LOST
    Seizoen 3 - eindelijk!

Op CD...

  • James Blunt -
    All the lost souls

Laatste reacties

Laatste berichten

web-log.nl, powered by TypePad

Ik ben Marije (28). Oorspronkelijk kom ik uit Zeeland, maar ik woon sinds oktober 2005 erg naar mijn zin in La Linea de la Concepción in Zuid Spanje. Ik werk in Gibraltar.

Mijn huis deel ik met mijn twee knappe (maar oh zo stoute!) katten Rufie en Weazle, die de boel behoorlijk levendig houden hier thuis! Het is altijd een verrassing wat je aantreft met die twee... ;)

Op mijn log schrijf ik over wat me dan ook maar van het hart moet :) Het gaat dus eigenlijk nergens over, maar lees gerust gezellig mee!

Het was voor mij al een paar dagen duidelijk waar mijn volgende logje over moest gaan. Echter, dit logje zou een stuk minder leuk worden zonder foto's, en dus moest het een paar dagen wachten, tot mijn 'object' zich wat meer op zijn gemak zou voelen.

Dinsdagavond hebben Stuart en Mirjam mijn huishouden verrijkt met een dwerghamstertje. Hij (of zij - dat weet ik eigenlijk nog niet) is superschattig en begint al aardig te aarden in zijn nieuwe stekje!

Vol trots presenteer ik u Wimmetje:

De jongens wennen er ook al aan. Ze weten denk ik wel dat Wimmetje niet is om op te eten, maar ik neem toch het zekere maar voor het onzekere. Als ik er niet bij ben, gaat Wimmetje op de koelkast. Dat is de enige plek in huis waar ze niet bij kunnen komen, dat lijkt me beter voor iedereen ;)

Elke avond gaan de katten een half uurtje gedwongen in retraite in mijn slaapkamer, en dat geeft mij de kans om met Wim te "bonden". Hij neemt al eten aan uit mijn hand, en toen hij vandaag even in zijn loopbal had gezeten kroop hij er zelf via mijn hand uit. We gaan goed dus!

Er is een hele nieuwe wereld voor me open gegaan. Bij alle hamsters die ik door de jaren heen 'versleten' heb, zat nooit eerder een dwerghamster. Mijn enige dwerghamster ervaring was jaren geleden, toen ik moest oppassen op de hamster van mijn buurjongetje. Laten we het er maar op houden dat het voor zowel de hamster als voor mij geen fijne ervaring was. Geen goede basis dus. Mijn research van de afgelopen week leert mij echter, dat het helse schepsel van de buurjongen een Russische dwerghamster was, en mijn schatje een Roborovski is. Gelukkig, opluchting alom. Niks staat meer een liefdevolle relatie met mijn Wimmetje in de weg!  

Eindelijk was het dan zo ver. Mijn vader, die volgens eigen zeggen al nerveus wordt als 'ie over de Sloedam moet, kwam helemaal naar Spanje. Hij kwam voor een ruime week, lekker de moeite en een goede tijd om eens een indruk te krijgen van mijn leven hier.

Al in mei hadden we geboekt, dus er was volop tijd voor voorpret, en -stress! Nee, niet zijn zenuwen (mijn vader was er half juni al helemaal klaar voor ;)) maar míjn stress. Is het huis wel netjes genoeg (nee), waar moet hij slapen (ik weet zeker dat ik een extra bed heb érgens hier), krijg ik al mijn werk wel op tijd af voor ik vrij ben (natuurlijk wel) en nou ja, zo kan ik nog wel even doorgaan. Eerst schoof ik alles voor me uit onder het mom van 'ik heb nog volop tijd', maar ineens was het al september, en voor ik het wist was ik onderweg naar het vliegveld. Dan maar wat minder netjes.

Zo'n vakantie is natuurlijk ook het ultieme excuus voor mij om wat toeristische dingen te zien in mijn omgeving, waar ik normaalgezien niet zo 1 2 3 aan toe kom.

Mijn vader kijkt hier uit over de Montes de Malaga, een natuurgebied ten noorden van Malaga.

Op mijn verjaardag hebben we een Rock Tour gedaan. Ik heb dat stiekem altijd al eens willen doen maar het kwam er nooit van. De Rock Tour neemt je in een taxi mee de Rots van Gibraltar op, en stopt op allerlei 'places of interest'. Helaas was het niet erg mooi weer, maar dat gaf alles weer een heel a(a)pparte sfeer.



(Druilerig) uitzicht vanaf de rots over de Straat van Gibraltar. Aan de andere kant van de baai zou je, op elke andere dag, Algeciras zien liggen.Algeciras is een havenstad niet ver van hier. De haven van Algeciras is één van de drukste havens ter wereld. Vanuit Algeciras kun je ook per boot (of zwemmen, wat je wil) de oversteek maken naar Afrika. Er gaan verschillende veerboten naar Marokko. Iets dat voor een andere keer op het programma staat trouwens.



In de rots bevinden zich een heleboel grotten en tunnels. Eén van die grotten, St. Michael's Cave, zijn we in geweest. Vroeger dacht men dat de grot bodemloos was, en dat er een geheime gang van ongeveer 25 kilometer onder de Straat van Gibraltar door liep, naar Afrika. Of die gang er ook echt is weet ik niet, maar volgens het verhaal is dat hoe de apen op de rots gekomen zijn.
Wij waren allebei erg onder de indruk van de grot. De verlichting is prachtig, door de mineralen in het steen zie je allerlei kleuren, en waande je je in een soort van real-life Droomvlucht.



St. Michael's Cave was tijdens de tweede wereldoorlog klaar om gebruikt te worden als militair ziekenhuis, maar hiervoor uiteindelijk nooit gebruikt. Op dit moment doet de grot dienst als theather/muziekpodium. De akoestiek moet geweldig zijn, en naar een concert daar staat nog op mijn verlanglijstje.



Over de apen heb ik het hier al eens eerder gehad. Toch blijft het bijzonder, vind ik. Ik vind de Berberapen schattig van lelijkheid, al dacht niet iedereen op onze tour daar zo over. Eén van de meisjes waarmee wij een taxi deelden, schrok net buiten St. Michael's Cave van een aap die het op haar hotdog voorzien had en dat is niet meer goed gekomen. De rest van de tour is ze steeds als er apen waren in de taxi gebleven.



De legende zegt dat zodra de apen van de rots verdwijnen, de Engelsen ook uit Gibraltar weg zullen gaan. Voor sommigen een geweldig vooruitzicht, maar voor de meesten niet. Daarom wordt de apenpopulatie goed beschermd.



In 1779 probeerden Frankrijk en Spanje de rots terug te winnen van de Britten. Dit stukje (of nou ja, stuk'je'..het duurde van 1779 tot 1783) geschiedenis had goed gebruik voor de tunnels in de rots. Om de zoveel meter werden er kanonnen opgesteld, een geweldig verdedigingsmechanisme!



Veel van de kanonnen staan er trouwens nog steeds, en zijn onderdeel van wat je kunt bekijken in de Great Siege Tunnels. We moesten dus wel even lachen toen we van andere Nederlandse toeristen de volgende dialoog hoorden: “'Magdááááá? Waar bén je?' 'Hier! Bij het kanon!!'”. Oh, daar.



Vanuit de verschillende kanonopeningen had je trouwens echt een ver uitzicht over La Linea, waar ik woon, en Gibraltar.



Natuurlijk moest ik tijdens mijn vader's vakantie ook even laten zien hoe grappig het is om voor het vliegtuig te moeten wachten met oversteken.



En als we er dan tóch waren, meteen nog maar even een toeristisch kiekje. Kodak photo moment, mijn vader op de landingsbaan, met, jawel, op de achtergrond de rots.



Als laatste écht toeristische attractie in Gibraltar wilde ik nog graag naar Europa Point. Europa Point is het zuidelijkste punt van Gibraltar, en ik wist er eigenlijk weinig van, behalve dat je bus 3 moet hebben om er te komen (haha, hoe nuttig) en dat er een vuurtorentje staat.



Dat vuurtorentje staat er dus inderdaad, al sinds 1838, toen begonnen werd met de bouw ervan. In 1841 was het af, en sinds 1994 is de bediening volledig geautomatiseerd.
Op een heldere dag heb je ook vanaf hier uitzicht op Algeciras, Marokko en over de Straat van Gibraltar, maar helaas was ook déze dag niet helder, en bleef het uitzicht beperkt.

Waar ik eigenlijk veel verbaasder over was, was de aanwezigheid van de Ibrahim-al-Ibrahim Moskee. Europa Point is een vrij kale vlakte en stelt weinig voor. Een plek waar je misschien op een zonnige zondag een boekje zou gaan zitten lezen aan het water, als er niet zo veel toeristen waren. Je hebt er dus het bovengenoemde vuurtorentje, maar verder is het leeg. Het ziet er ook een beetje vervallen uit, een plek die nodig wat onderhoud nodig heeft, en dan ineens duikt daar uit het niks een kei van een moskee op.



Ik was van de moskee veel meer onder de indruk dan van de vuurtoren, of van de rest van Europa Point. Ook omdat ik de moskee daar niet had verwacht. Deze moskee was een cadeau van de inmiddels overleden Koning Fahd van Saudi Arabie. Ik las net ergens dat ongeveer 2000 mensen in Gibraltar moslim zijn. Dat is ongeveer 7% van de bevolking.

Inmiddels is mijn vader alweer een paar dagen weg, en ik vind het maar kaal in huis. Ik woon natuurlijk alleen, tot volledige tevredenheid, maar dan is het toch even wennen als je na een week ineens weer alleen bent.

Het was alweer een jaar geleden dat we elkaar hadden gezien en we hebben het ontzettend gezellig gehad. Behalve onze uitstapjes hebben we lekker bijgekletst, uit eten geweest, ouderwets gepest, dvd gekeken, zelfs gewii't!

Gelukkig hebben we de foto's nog.

"...het leven dat is één groot feest", zo schoot me vanmiddag op mijn werk ineens een liedje van jáááren geleden te binnen. Wás het leven maar één groot feest, dacht ik verbitterd terwijl ik op mijn eerste dag na ruim een week vrij mezelf nog maar eens probeerde te motiveren.

Nu ik alweer een paar uur thuis ben gaat het wonderbaarlijk genoeg ineens een stúk beter, en bedacht ik me dat die mannen van Karrespoor het nog niet zo heel erg mis hadden. Er valt best wat te vieren in het leven, zo tussen neus en lippen door. Alleen sta ik er niet altijd bij stil.

Vorige week was ik jarig, dát heb ik gevierd. Van het dozijn verjaardagen van vrienden en bekenden in de afgelopen paar weken heb ik ongeveer de helft gevierd. Afgelopen maandag was het mijn 2 jarig jubileum in Spanje, dat is ongemerkt voorbij gegaan. Gisteren precies 2 jaar geleden begon ik op mijn werk, niet bij stil gestaan want ik was vrij. Ergens in juni alweer bestond mijn weblog precies een jaar, vergeten. En vandaag is het natúúrlijk dierendag....las ik een paar minuten geleden ergens op het net. Oeps. Ik heb m'n katten geloof ik nog niet eens eten gegeven. Nee, het is me duidelijk: Ergens doe ik iets fout. Als er zoveel te vieren is, waarom ga ik dan niet hossend door het leven, met roltongen en feestmutsen, polonaises, ballonnen, lampionnen en Joost weet wat nog meer?

Het antwoord is eigenlijk simpel: Het past niet bij me. Ik doe het rustig aan. Ik heb net een geweldig leuke week vrij gehad waarin mijn vader op bezoek was (daarover volgende keer meer!) en we samen de toerist hebben uitgehangen, en dat is voor mij wel feest genoeg. Ik realiseer me dat behalve mijn vader en ik weinig mensen daar iets aan hebben, en dus heb ik mezelf én jullie vanavond een cadeautje gegeven. Om alles van de afgelopen tijd te vieren, en om goed te maken dat ik zo'n tijd niet heb gelogt: Een glóédnieuwe layout. Vers van de pers. Enjoy!

juli 2009

ma di wo do vr za zo
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

Het is nu..

Ik voel me..

  • The current mood of mijnhemel at www.imood.com

Het weer...

  • The WeatherPixie
    ...in Gibraltar

Mijn online status

Uit de oude doos...